تبلیغات
سید علی عمار - مناقب امام حسن (علیه السلام)
بعد عاشورا، عفو كن یارا، گر كه یك دم ، این دل غم دیده خرم شد

مناقب امام حسن (علیه السلام)

یکشنبه 13 فروردین 1391 21:58

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: امام حسن مجتبی (علیه السلام) ،

آیه شریفه تطهیر و آن حضرت:

به اعتراف عامه و خاصه او یكى از پنج نفرى است ( على و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام) ) كه آیه شریفه تطهیر در شأن آنان نازل شد .۱

او كسى است كه خداوند عالم هر رجس و پلیدى را از روح او زدوده و قلبش را به طهارتى مطهّر فرموده كه خزینه اسرار كتاب او باشد، و به آن عصمت، شایسته تفسیر وحى او و اجراى مقررات دین و آئین او گردد.

آیه شریفه مباهله و آن حضرت:

به اعتراف عامه و خاصه فقط او و حضرت امام حسین (علیهما السلام) مراد پروردگار متعال از كلمه «ابنائنا» در آیه شریفه مباهله مى باشند.۲

او كسى است كه در مباهله با نصارى ثابت شد كه آبروئى در درگاه خدا دارد كه اگر دست به دعا بردارد اراده او به امرى وابسته است كه ( إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیئًا أَنْ یقُولَ لَهُ كُنْ فَیـكُـونُ )۳

او چهارمین از اهل كساء است:

عامه و خاصه روایت كردند كه حضرت رسول (صلى الله علیه وآله وسلم) على و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام)را در زیر عبائى جمع نموده و فرمود: اینان اهل بیت من هستند كه خداوند متعال آنان را از هر رجس و گناهى پاك نموده است.۴

او از آل حضرت محمد (صلى الله علیه وآله وسلم) است:

به اعتراف عامه و خاصه او یكى از آل محمد است كه در هر نماز بر آنان درود فرستاده مى شود ، و نماز بدون صلوات بر محمد و آل محمد (صلى الله علیه وآله وسلم)قبول نمى شود . (اللّهم صلّ على محمّد وآل محمّد)۵

او بضعه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) است:

عامه و خاصه روایت كردند كه او و برادرش حضرت امام حسین (علیهما السلام) پاره تن رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم)مى باشند .۶

او كسى است كه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) فرمود: هركس این را اذیت كند مرا اذیت كرده و هر كس مرا اذیت كند، خدا را اذیت كرده است.۷ كسى كه اذیت او اذیت خدا و رسول است، كسى است كه اراده و كراهت او، اراده و كراهت خداست، و این مقام، همان عصمت كبرى است، كه مقام خلیفه خدا و خلیفه رسول خداست.

او زینت بهشت است:

عامه و خاصه روایت نمودند كه خداوند به او و برادرش بهشت را زینت نموده است.۸ آن بهشتى كه خانه و كاشانه تمام انبیا و اوصیا و اولیاى خداست، مزین به وجود امام حسن مجتبى (علیه السلام)است.

او بهترین پدر و مادر و بهترین

جدّ و جدّه را داراست:

عامه و خاصه در این امر اتفاق داشته و آن را از زبان رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) روایت كردند.۹

پدر او سید اوصیا، و مادر او سیده نساء، و جدّ او سید انبیا، و جدّه او خدیجه كبرى است، كه رسول خدا در شب معراج به جبرئیل فرمود: حاجتى دارى ؟ گفت: حاجت من این است كه سلام من و خدا را به خدیجه برسانى.۱۰

دوستى او دوستى خدا است:

عامه وخاصه روایت كردند كه حضرت رسول (صلى الله علیه وآله وسلم)در حالى كه امام حسن (علیه السلام) را به دوش خود گرفته بود، مى فرمود:« خدایا من او را دوست دارم، پس او را دوست بدار، و دوست بدار هر كس او را دوست دارد.»۱۱

و آنچه از روایات صحیحه نزد عامه و خاصه استفاده مى شود این است كه محب آن حضرت محبوب خداست، و چون روح ناپاك ممكن نیست محبوب خدا باشد روشن مى شود كه محبّت آن حضرت اكسیرى است كه مس دل را منقلب به طلاى خالص مى كند.

چنانكه تابش شعاع خورشید خاك را پاك و قذارات۱۲ را به طیبات مبدل مى كند، شعاع محبت این شمس ولایت سیئات را به حسنات مبدل مى كند.

ریحانه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) است:

عامه و خاصه روایت كردند كه حضرت رسول (صلى الله علیه وآله وسلم) فرمود: «حسن و حسین دو ریحانه۱۳من از دنیا هستند.»۱۴

سرور جوانان بهشت است:

عامه و خاصه روایت كردند كه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم)فرمود: «حسن و حسین دو آقا و سرور جوانان بهشت هستند . »۱۵

جوانانى كه یكى از آنان عیسى بن مریم است.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -