تبلیغات
سید علی عمار - قسمتی از وصیت حضرت فاطمه سلام الله علیها
بعد عاشورا، عفو كن یارا، گر كه یك دم ، این دل غم دیده خرم شد

قسمتی از وصیت حضرت فاطمه سلام الله علیها

جمعه 11 فروردین 1391 19:47

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حضرت زهرا (س) ،

«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ هذا ما أَوْصَتْ بِهِ فاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللهِ أَوْصَتْ وَ هِی تَشْهَدُ أَن لا إِلهَ إِلاّ اللهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ النّارَ حَقٌّ وَ أَنَّ السّاعَةَ آتِیةٌ لا رَیبَ فِیها وَ أَنَّ اللهَ یبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبورِ. یا عَلِىُّ! أَنَا فاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّد، زَوَّجَنِی اللهُ مِنْكَ لاَِكُونَ لَكَ فِی الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ، أَنْتَ أَوْلى بِی مِنْ غَیرِی، حَنِّطْنِی وَ غَسِّلْنِی وَ كَفِّنِّی بِالْلَّیلِ وَ صَلِّ عَلَىَّ وَ ادْفِنِّى بِالْلَیلِ وَ لا تُعْلِمْ أَحَداً وَأَسْتَوْدِعُكَ اللهَ وَ اقْرَءْ عَلى وُلدِی السَّلامَ إِلى یوْمِ الْقِیامَةِ»۱.

این وصیت، وصیتى است كه وصیت كننده در حال شهود مبدأ و معاد و جنّت و نار و رسالت و رسول، آن را انشاء فرموده، و از زمان نزول آیه كریمه شهادت: (شَهِدَ اللهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَ الْمَلآئِكةُ وَ اُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ العَزِیزُ الحَكِیمُ)۲ تا یوم مشهود، چنین شهادتى از چنان شهیده اى، نه اقامه شده و نه خواهد شد.

شهادتى كه در محضر دو شاهد ادا شده است: شاهد اوّل خدا و شاهد دوم ولىّ خدا (قُلْ كَفى بِاللهِ شَهِیداً بَینِی وَ بَینَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ)۳.

معرفت این شهادت و شاهده و مشهود آن، مخصوص اولوا العلمى است كه به مراتب توحید و مقام خاتمیت و حقیقت جنّت و نار و اسرار بعث من فى القبور و اَهوال یوم النشور واقفند.

غرض اشاره به جمله آخر این وصیت است: «وَ اقْرَءْ عَلى وُلْدِی السَّلامَ إِلى یوْمِ الْقِیامَةِ»، كه این جمله گواه آن است كه آن حضرت با ارتباطش به عالم غیب و احاطه اش به عالم شهود مى دانست كه تا روز قیامت سلسله اولاد او منقرض نخواهد شد، و از امیرالمؤمنین خواست كه سلام او را به فرزندانش تا روز قیامت برساند.

فاطمیین و فاطمیات باید بدانند چه تاج افتخارى بر سر آنها گذاشت! و چه مسؤولیت سنگینى بر دوش آنها نهاد! تاج سلاطین دنیا كجا و افسر سلام ناموس خدا بر سر ذرّیه زهرا كجا! سلام صدیقه كبرى سلام برخاسته از قلب قرآن سوره مباركه یس است، و این سلام متصل به (سَلامٌ قَوْلا مِنْ رَبٍّ رَحِیم)۴ است كه قلب سوره یس است.

مسؤولیت سنگینى در جواب این سلام است، این سلام از ناحیه مقدسه شخصیتى است كه خداوند كه (هُوَ اللهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ)۵، بر او صلوات و سلام مى فرستد.

جواب این سلام آن است كه فرزندان آن حضرت تا روز قیامت از حق مادر خود به تمام وجود دفاع كنند، و جواب این سلام از هر سیدى متناسب مقام اوست.

مبادا سیدى به مقامى برسد و در قلمرو مقام و منصب او در احقاق حق آن حضرت كوتاهى بشود! كه احقاق حق او احیاى امر امامت ائمه هدى است، زیرا با تن رنجورى كه به پدرش مى گفت: «رُفِعَتْ قُوَّتِی»۶ و با دل افسرده اى كه در فراق چنان پدرى مى گفت: «ماذا عَلى مَنْ شَمَّ تُرْبَةَ أَحْمَدا أَنْ لا یشُمَّ مَدَى الزَّمانِ غَوالِیا»۷، در چنین حالى در دفاع از امامت ائمه معصومین مى گفت: «وَ طاعَتَنا نِظاماً لِلْمِلّةِ وَ إمامَتَنا اَماناً مِنَ الفُرْقَةِ»۸.

مبادا از رسیدگى به شیعیان محروم او غفلت شود! كه قلب او تعلق به قلوبى دارد كه براى حزن او محزون و براى شادى او شادمانند.

جواب سلام ساداتى كه به مرتبه اى از علم نائل شده اند، آن است كه ایتام آل محمّد را به حكمت و موعظه حسنه و جدال احسن كفالت كنند، و نگذارند این كبوتران بال و پر شكسته در غیبت صاحبشان در دام شبهات مخالفین گرفتار گردند، و شیاطین جن وانس آنها را صید كنند.

جواب سلام ساداتى كه به مال و منالى رسیده اند، آن است كه از مال خود در تحكیم مبانى آیینى كه او در راه آن جان داد دریغ نكنند و براى احیاء شعائر روز شهادت او انفاق كنند.

عامه سادات در این كلمات جانسوز تأمّل كنند كه آن صدیقه شهیده به امیرالمؤمنین وصیت كرد: «مرا شب حنوط كن و غسل بده و كفن كن و بر من نماز بخوان و شب مرا دفن كن و اَحدى را اعلام مكن!»

كمترین جوابى كه از آنها ساخته است این است كه به جبران غربت آن جنازه كه یتیمان او از سینه او جدا نمى شدند ـ هر چند جبران شدنى نیست ـ در هر شهر و قریه، شام غریبان آن حضرت پرچمهاى مصیبت به دست بگیرند و شال عزا به گردن كنند و در خیابانها بگردند و به جدّه خود بگویند: هرگز تو را و ستمهایى را كه كشیدى، از یاد نخواهیم برد، و هر چه را فراموش كنیم آن دل افسرده و تن آزرده و قبر گمشده را فراموش نخواهیم كرد «حَتّى یحْكُمَ اللهُ وَ ُهوَ خَیرُ الْحاكِمِینَ»۹.

اَللّهُمَّ بِحَقِّ فاطِمَةَ وَ أَبِیها وَ بَعْلِها وَ بَنِیها وَ السِّرِّ الْمُسْتَودَعِ فِیها صَلِّ عَلى فاطِمَةَ وَ أَبِیها وَ بَعْلِها وَ بَنِیها عَدَدَ ما فِی عِلْمِكَ صَلاةً دائِمَةً بِدوامِ مُلكِكَ وَ سُلْطانِكَ وَ عَجِّلْ فِی فَرَجِ وَلِیكَ وَ أَصْلِحْ كُلَّ فاسِد مِنْ أُمورِ الْمُسْلِمینَ وَ اغْفِرْ لَنا وَ لاِِخْوانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونا بِالاِْیمانِ وَ آخِرُ دَعْوانا أَنِ الْحَمدُلِلّهِ رَبِّ العالَمِین.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -