تبلیغات
سید علی عمار
بعد عاشورا، عفو كن یارا، گر كه یك دم ، این دل غم دیده خرم شد

كوچك ترین سرباز امام خامنه ای هستم.

سه شنبه 11 بهمن 1390 12:09

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: امام خامنه ای(مد ظله العالی) ،



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: چهارشنبه 12 بهمن 1390 16:36

ارزش کار برای کسب روزی حلال

دوشنبه 24 اسفند 1394 21:16

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حدیث ، ائمه ، امام صادق (علیه السلام) ،
امام صادق علیه السلام :

اَلفَضلُ بنُ أَبى قُرَّةَ: دَخَلنا عَلى أَبى عَبدِاللّه‏ِ (علیه السلام) و َهُوَ یَعمَلُ فى حائِطٍ لَهُ فَقُلنا: جَعَلَنَا اللّه‏ُ فِداكَ: دَعنا نَعمَل لَكَ أَو تَعمَلهُ الغِلمانُ، قالَ: لا دَعونى فَإِنّى أَشتَهى أَن یَرانِىَ اللّه‏ُ عَزَّ و َجَلَّ أَعمَلُ بِیَدى وَأَطلُبُ الحَلالَ فى أَذى نَفسى؛


فضل بن ابى قرّه: خدمت امام صادق علیه السلام كه در باغش مشغول كار بود رسیدم و عرض كردم: خدا ما را فداى شما كند، اجازه بدهید ما برایتان كار كنیم یا غلامان این كار را انجام دهند. حضرت فرمودند: نه، مرا به حال خود بگذارید، زیرا دوست دارم خداوند عز و جل مرا در حال كار كردن و زحمت كشیدن براى كسب روزى حلال ببیند.

من لا یحضره الفقیه ج3، ص163، ح3595




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: حدیث ، امام صادق ، کسب و کار ، روزی حلال ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:17

اهمیت حلال و حرام

شنبه 24 بهمن 1394 21:21

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حدیث ، امام باقر (علیه السلام) ،
امام باقر علیه السلام :

و َاللّه‏ِ لَحَدیثٌ تُصیبُهُ مِن صادِقٍ فى حَلالٍ و َحَرامٍ خَیرٌ لَكَ مِمّا طَلَعَت عَلَیهِ الشَّمسُ حَتّى تَغرُبَ؛

به خدا قسم اگر از شخصى راستگو حدیثى درباره حلال و حرام بشنوى، از آنچه كه آفتاب بر آن طلوع و غروب مى‏ كند براى تو بهتر است.

کافی(ط-الاسلامیه) مقدمه ص 7 -محاسن ص227، ح157




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: حدیث ، امام باقر ، حلال و حرام ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:23

سوره واقعه (مفاتیح: هرکه هرشب جمعه سوره واقعه را بخواند خدا او را دوست دارد و او را محبوب گرداند و در دنیا بدحالى و تنگدستى نبیند و هیچ آفت از آفات دنیا به او نرسد و از رفقاء حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام باشد واین سوره مخصوص امیرالمؤ منین است)

پنجشنبه 24 دی 1394 21:39

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: قرآن ،

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

هنگامی كه واقعه عظیم (قیامت) برپا شود، (۱)

 

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

هیچكس نمی‏تواند آن را انكار كند. (۲)

 

لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

گروهی را پائین می‏آورد و گروهی را بالا می‏برد. (۳)

 

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

این در هنگامی است كه زمین به شدت به لرزه در می‏آید. (۴)

 

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

و كوهها در هم كوبیده می‏شود. (۵)

 

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾

و به صورت غبار پراكنده در می‏آید. (۶)

 

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿۶﴾

و شما به سه گروه تقسیم خواهید شد. (۷)

 

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

نخست «اصحاب میمنه» هستند، چه اصحاب میمنه‏ای ؟ (۸)

 

فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿۸﴾

گروه دیگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومی ؟ (۹)

 

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و سومین گروه پیشگامان پیشگام! (۱۰)

 

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

آنها مقربانند (۱۱)

 

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

در باغهای پر نعمت بهشت جای دارند (۱۲)

 

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۱۲﴾

گروه كثیری از امتهای نخستین هستند (۱۳)

 

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۳﴾

و اندكی از امت آخرین! (۱۴)

 

وَقَلِیلٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿۱۴﴾

آنها (مقربان) بر تختهائی كه صف كشیده و به هم پیوسته است قرار دارند. (۱۵)

 

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

در حالی كه بر آن تكیه كرده و روبروی یكدیگرند. (۱۶)

 

مُتَّكِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿۱۶﴾

نوجوانانی جاودانی (در شكوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنها می‏گردند. (۱۷)

 

یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

با قدحها و كوزه‏ها و جامهائی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)! (۱۸)

 

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ ﴿۱۸﴾

اما شرابی كه از آن دردسر نمی‏گیرند و نه مست می‏شوند. (۱۹)

 

لَا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا یُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

و میوه‏هائی از هر نوع كه مایل باشند. (۲۰)

 

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و گوشت پرنده از هر نوع كه بخواهند. (۲۱)

 

وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و همسرانی از حورالعین دارند. (۲۲)

 

وَحُورٌ عِینٌ ﴿۲۲﴾

همچون مروارید در صدف پنهان! (۲۳)

 

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾

اینها پاداشی است در برابر اعمالی كه انجام می‏دادند. (۲۴)

 

جَزَاء بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

در آن باغهای بهشت نه لغو و بیهوده‏ای می‏شنوند نه سخنان گناه آلود. (۲۵)

 

لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِیمًا ﴿۲۵﴾

تنها چیزی كه می‏شنوند «سلام» است «سلام»! (۲۶)

 

إِلَّا قِیلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾

و اصحاب یمین، چه اصحاب یمینی ؟ (۲۷)

 

وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿۲۷﴾

آنها در سایه درختان سدر بیخار قرار دارند. (۲۸)

 

فِی سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

و در سایه درخت طلح پربرگ به سر می‏برند (درختی است خوشرنگ و خوشبو). (۲۹)

 

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و سایه كشیده و گسترده. (۳۰)

 

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و در كنار آبشارها. (۳۱)

 

وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾

و میوه‏های فراوانی. (۳۲)

 

وَفَاكِهَةٍ كَثِیرَةٍ ﴿۳۲﴾

كه هرگز قطع و ممنوع نمی‏شود. (۳۳)

 

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

و همسرانی گرانقدر. (۳۴)

 

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم. (۳۵)

 

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿۳۵﴾

و همه را بكر قرار داده‏ایم. (۳۶)

 

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾

همسرانی كه به همسرشان عشق می‏ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند. (۳۷)

 

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾

اینها همه برای اصحاب یمین است. (۳۸)

 

لِّأَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۳۸﴾

كه گروهی از امتهای نخستینند. (۳۹)

 

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿۳۹﴾

و گروهی از امتهای آخرین. (۴۰)

 

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿۴۰﴾

و اصحاب شمال چه اصحاب شمالی ؟ (كه نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‏شود). (۴۱)

 

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾

آنها در میان بادهای كشیده و آب سوزان قرار دارند. (۴۲)

 

فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿۴۲﴾

و در سایه دودهای متراكم و آتش زا! (۴۳)

 

وَظِلٍّ مِّن یَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

سایه‏ای كه نه خنك است و نه مفید. (۴۴)

 

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِیمٍ ﴿۴۴﴾

آنها پیش از این در عالم دنیا مست و مغرور نعمت بودند. (۴۵)

 

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِینَ ﴿۴۵﴾

و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند. (۴۶)

 

وَكَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِیمِ ﴿۴۶﴾

و می‏گفتند: هنگامی كه ما مردیم و خاك و استخوان شدیم آیا برانگیخته خواهیم شد؟ (۴۷)

 

وَكَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

یا نیاكان نخستین ما؟ (۴۸)

 

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

بگو اولین و آخرین، (۴۹)

 

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ ﴿۴۹﴾

همگی در موعد روز معینی جمع می‏شوند. (۵۰)

 

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿۵۰﴾

سپس شما ای گمراهان تكذیب كننده. (۵۱)

 

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

قطعا از درخت زقوم می‏خورید (۵۲)

 

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

و شكمها را از آن پر می‏كنید (۵۳)

 

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و روی آن از آب سوزان می‏نوشید (۵۴)

 

فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿۵۴﴾

و همچون شترانی كه مبتلا به بیماری عطش شده‏اند از آن می‏آشامید (۵۵)

 

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿۵۵﴾

این است وسیله پذیرائی از آنها در قیامت! (۵۶)

 

هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿۵۶﴾

ما شما را آفریدیم، چرا كه آفرینش مجدد را تصدیق نمی‏كنید؟ (۵۷)

 

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

آیا از نطفه‏ای كه در رحم می‏ریزید آگاهید؟ (۵۸)

 

أَفَرَأَیْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش پی درپی می‏دهید، یا ما آفریدگاریم ؟ (۵۹)

 

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

ما در میان شما مرگ را مقدر ساختیم و هرگز كسی بر ما پیشی نمی‏گیرد. (۶۰)

 

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿۶۰﴾

به این منظور كه گروهی را بجای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی كه نمی‏دانید آفرینش تازه بخشیم. (۶۱)

 

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

شما عالم نخستین را دانستید، چگونه متذكر نمی‏شوید (كه جهانی بعد از آن است). (۶۲)

 

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿۶۲﴾

آیا هیچ درباره آنچه كشت می‏كنید اندیشیده‏اید؟ (۶۳)

 

أَفَرَأَیْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

آیا شما آن را می‏رویانید، یا ما می‏رویانیم ؟ (۶۴)

 

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

هرگاه بخواهیم آن را تبدیل به كاه درهم كوبیده می‏كنیم به گونه‏ای كه تعجب كنید! (۶۵)

 

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾

(به گونه‏ای كه بگوئید:) به راستی ما زیان كرده‏ایم. (۶۶)

 

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

بلكه ما به كلی محرومیم. (۶۷)

 

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

آیا به آبی كه می‏نوشید اندیشیده‏اید؟ (۶۸)

 

أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاء الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

آیا شما آن را از ابر نازل می‏كنید؟ یا ما نازل می‏كنیم ؟ (۶۹)

 

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

هرگاه بخواهیم این آب گوارا را، تلخ و شور قرار می‏دهیم، پس ‍ چرا شكر نمی‏كنید؟، (۷۰)

 

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۰﴾

آیا درباره آتشی كه می‏افروزید فكر كرده‏اید؟ (۷۱)

 

أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿۷۱﴾

آیا شما درخت آن را آفریده‏اید؟ یا ما آفریده‏ایم ؟ (۷۲)

 

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‏ایم. (۷۳)

 

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِینَ ﴿۷۳﴾

حال كه چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح كن (و او را پاك و منزه بشمارر). (۷۴)

 

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ ﴿۷۴﴾

سوگند به جایگاه ستارگان، و محل طلوع و غروب آنها. (۷۵)

 

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾

و این سوگندی است بسیار بزرگ اگر بدانید! (۷۶)

 

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿۷۶﴾

كه آن قرآن كریمی است (۷۷)

 

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِیمٌ ﴿۷۷﴾

كه در كتاب محفوظ جای دارد. (۷۸)

 

فِی كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿۷۸﴾

و جز پاكان نمی‏توانند آن را مس كنند. (۷۹)

 

لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

این چیزی است كه از سوی پروردگار عالمیان نازل شده. (۸۰)

 

تَنزِیلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۸۰﴾

آیا این سخن را (این قرآن را با اوصافی كه گفته شد) سست و كوچك می‏شمرید؟ (۸۱)

 

أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

و به جای شكر روزیهائی كه به شما داده شده آن را تكذیب می‏كنید؟ (۸۲)

 

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

پس چرا هنگامی كه جان به گلوگاه می‏رسد (توانائی بازگرداندن آن را ندارید)؟! (۸۳)

 

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

و شما در این حال نظاره می‏كنید (و كاری از دستتان ساخته نیست). (۸۴)

 

وَأَنتُمْ حِینَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و ما به او نزدیكتریم از شما ولی نمی‏بینید. (۸۵)

 

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‏شوید، (۸۶)

 

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿۸۶﴾

پس او را بازگردانید اگر راست می‏گوئید. (۸۷)

 

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۸۷﴾

اما اگر او از مقربان باشد، (۸۸)

 

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿۸۸﴾

در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است. (۸۹)

 

فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿۸۹﴾

و اما اگر از اصحاب یمین باشد، (۹۰)

 

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۹۰﴾

به او گفته می‏شود: سلام بر تو از سوی دوستانت كه از اصحاب الیمین هستند. (۹۱)

 

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۹۱﴾

اما اگر او از تكذیب كنندگان گمراه باشد، (۹۲)

 

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿۹۲﴾

با آب جوشان دوزخ از او پذیرائی می‏شود! (۹۳)

 

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیمٍ ﴿۹۳﴾

سپس سرنوشت او ورود در آتش جهنم است. (۹۴)

 

وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿۹۴﴾

این همان حق و یقین است. (۹۵)

 

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿۹۵﴾

حال كه چنین است نام پروردگار بزرگت را منزه بشمار. (۹۶)

 

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ ﴿۹۶﴾

 


دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سوره واقعه ، قرآن ، شب جمعه ، اعمال شب جمعه ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:41

ترک شعرخوانی در شب و روز جمعه

پنجشنبه 24 دی 1394 21:35

نویسنده : سید علی عمار
در مفاتیح آمده:
آنکه ترک کند خواندن شعر را زیرا که در حدیث صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که مکروه است روایت شعر براى روزه دار و مُحرِم و در حرم و در روز جمعه و در شبها راوى گفت هر چند شعر حقّى باشد فرمود هر چند شعر حقّ باشد، و در حدیث معتبر از حضرت صادق علیه السلام منقول است که حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله فرمود که هر که یک شعر بخواند در شب جمعه یا در روز جمعه در آنشب و در آنروز بهره اى از ثواب بغیر آن نداشته باشد، و به روایت معتبر دیگر در آن شب و آن روز نمازش مقبول نگردد



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:35

قرآن خواندن در شب جمعه

پنجشنبه 24 دی 1394 21:32

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: قرآن ،

در مفاتیح آمده است:

در شب جمعه این سوره ها را بخواند که از براى هر یک فواید و ثواب بسیار روایت شده بنى اسرائیل ، کهف ، سه طسین ، الَّم سجده ، یس ، صَّ، اَحْقاف ، واقِعَة ، حَّم سجده ، حَّم دُخان ، طُور، اِقْتَرَبَتْ، جُمعه و اگر فرصت ندارد اختیار کند واقعه و سوره هاى قبل آنرا زیرا که روایت شده از حضرت صادق علیه السلام که هر که در هر شب جمعه سوره بنى اسرائیل بخواند نمیرد تا بخدمت حضرت قائم علیه السلام برسد و از اصحاب آن حضرت باشد و فرمود که هر که سوره کهف را در هر شب جمعه بخواند نمیرد مگر شهید و حقّ تعالى او را در روز قیامت با شهداء محشور گرداند و با ایشان باز دارد و فرمود که هر که هر سه طَّسین را در شب جمعه بخواند از دوستان خدا باشد و در امان و حمایت حقّ تعالى باشد و فقر و تنگدستى در دنیا به او نرسد و در آخرت خدا از بهشت آنقدر به او عطا کند که او راضى گردد و زیاده از رضا به او کرامت فرماید و صد زن از حوریان بهشت به او تزویج نماید و فرمود که هر که سوره الَّم سجده در هر شب جمعه بخواند حقّ تعالى در قیامت نامه او را بدست راست او دهد و او را بر اعمال او حساب نکند و از رفقاء محمّد و آل اوعَلیهمُ السلام باشد، و بسند معتبر از حضرت باقرعلیه السلام منقول است که هر که سوره صَّ را در شب جمعه بخواند از خیر دنیا و عقبى آنقدر به او عطا کنند که نداده باشند مگر به پیغمبر مرسلى یا ملک مقرّبى و داخل بهشت گردانند او را با هر که خواهد از اهل خانه او حتى خادمى که او را خدمت کرده است اگر چه داخل عیال او نباشد و در حدّ شفاعت کردن او نباشد، و از حضرت صادق علیه السلام منقولست که هر که در شب جمعه یا روز جمعه سوره اَحْقافْ را بخواند در دنیا به او ترسى و بیمى نرسد و در آخرت از فزع و ترس ‍ روز قیامت ایمن باشد، وفرمود که هرکه هرشب جمعه سوره واقعه را بخواند خدا او را دوست دارد و او را محبوب گرداند و در دنیا بدحالى و تنگدستى نبیند و هیچ آفت از آفات دنیا به او نرسد و از رفقاء حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام باشد واین سوره مخصوص امیرالمؤ منین است و روایت است که هر که بخواند سوره جمعه را در هر شب جمعه خواهد بود کفّاره مابین جمعه تا جمعه دیگر، وهمین فضیلت وارد شده از براى کسى که سوره کهف را درهر شب جمعه بخواند وهمچنین براى کسیکه آنرا بعد از ظهر وعصر روز جمعه بخواند، و بدان که نمازهاى بسیار در شب جمعه وارد شده از آنجمله نماز حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام ودیگر دو رکعت نماز در هر رکعت حمد و پانزده مرتبه اِذا زُلْزِلَتْ، روایت شده که هر که این نماز را بجا آورد ایمن کند خدا او را از عذاب قبر و از هولهاى روز قیامت.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: شب جمعه ، اعمال شب جمعه ، قرآن ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:33

برخی اعمال شب جمعه

پنجشنبه 24 دی 1394 21:27

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: دعا ، حدیث ، ائمه ،
بر اساس متن ذکر شده در مفاتیح:
 
اوّل بسیار گفتن سُبْحانَ اللّهِ وَاللّهُ اَکبَرُ وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ و بسیار صلوات فرستادن همانا روایت شده که جمعه شبش نورانى است و روزش بسیار روشن پس بسیار بگوئید سُبْحانَ اللّهِ وَ اللّهُ اَکبَرُ وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ و بسیار صلوات بفرستید بر محمّد و آل محمّدعَلیهمُ السلام و در روایت دیگر اَقَلّ صلوات در این شب صد مرتبه است و آنچه زیاده کنى بهتر است ، و از حضرت صادق علیه السلام مرویست که صلوات بر محمد و آل محمد در شب جمعه برابر است با هزار حسنه و محو مى کند هزار سیئه را و بالا مى برد هزار درجه و مستحبّ است که بسیار صلوات بفرستند بر محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِمْ بعد از نماز عصر روز پنجشنبه تا آخر روز جمعه ، و بسند صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقولست که چون عصر روز پنجشنبه مى شود ملائکه از آسمان به زیر مى آیند با قلمهاى طلا و صحیفه هاى نقره و نمى نویسند در پسین پنجشنبه و شب جمعه و روز جمعه تا آفتاب غروب کند بغیر از صلوات بر محمّد و آل محمّد، و شیخ طوسى فرموده که مستحبّ است در روز پنجشنبه صلوات فرستادن برپیغمبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله هزارمرتبه و مستحبّ است آنکه بگوید در آن :

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ اَهْلِک عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الاِنْسِ مِنَ الاْوَّلینَ وَ الاخِرینَ

و گفتن این صلوات صد مرتبه از بعد عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه فضیلت بسیار دارد و نیز شیخ فرموده مستحبّ است که در آخر روز پنجشنبه استغفار کنند به این نحو:

اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیومُ وَ اَتُوبُ اِلَیهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ خاضِعٍ مِسْکینٍ

آمرزش خواهم از خدائى که معبودى جز او نیست زنده و پاینده است و بسویش توبه کنم توبه بنده فروتن بینواى

مُسْتَکینٍ لا یسْتَطیعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَ لا عَدْلاً وَ لا نَفْعاً وَلا ضَرّاً وَ لا

درمانده که نتواند به نفع خویشتن کارى (کند) نه دفع شرى و نه سود و زیانى و نه

حَیوةً وَ لا مَوْتاً وَ لا نُشُوراً وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ

زندگى و مرگى و نه رستاخیزى و درود خدا بر محمد و عترت

الطَّیبینَ الطّاهِرینَ الاْخْیارِ الاَبْرارِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً

پاک و پاکیزه و برگزیدگان نیکش و سلام کاملش بر ایشان باد





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: دعا ، ذکر ، شب جمعه ، اعمال شب جمعه ، حدیث ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:31

اهمیت روزی حلال

پنجشنبه 24 دی 1394 21:12

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حدیث ،
 قال الله تعالی:

یا أَحمَدُ إِنَّ العِبادَةَ عَشَرَةُ أَجزاءَ: تِسعَةٌ مِنها طَلَبُ الحَلالِ فَإِذا طَیَّبتَ مَطعَمَكَ وَ مَشرَبَكَ فَأَنتَ فى حِفظى وَ كَنَفى؛

در حدیث قدسى آمده است كه خداوند مى ‏فرماید: اى احمد همانا عبادت ده جزء است كه نه جزء آن طلب ‏روزى حلال است، پس چون خوراكى و نوشیدنى خود را پاك كردى در پناه و حمایت من هستى.

بحار الانوار(ط-بیروت) ج 74 ، ص 27




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کسب و کار ، اقتصاد ، پول ، روزی حلال ، حدیث ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 24 دی 1394 21:14

ولادت حضرت زهرا و روز مادر مبارک

جمعه 21 فروردین 1394 11:16

نویسنده : سید علی عمار
اللّهمّ صلّ علی فاطمة و أبیها و بعلها و بنیها و السّرّ المستودع فیها بعدد ما أحاط به علمك


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

صلواتی که خداوند جل و جلاله فرماید: لا لبیک

جمعه 22 فروردین 1393 12:51

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: امیرالمومنین (علیه السلام) ، حدیث ،
روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: آیا می خواهی شما را مژده‌ای دهم؟ امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: بفرما، پدر و مادرم قربانت! شما که پیوسته مبشر به خیر و خوبی ها بوده اید.

فرمود: جبرئیل به تازگی برای من خبر خوشی آورده است. خبر این است که هرکدام از امت من هنگامی که بر من صلوات فرستند، اگر نام اهل بیتم را نیز ملحق سازند؛ درهای آسمان جملگی برای پذیرفتن دعا و عبادت او گشوده گردد و فرشتگان هفتاد بار درود بر وی بفرستند و این خود محو کننده جرم و گناهان است آن گاه گناهان چون برگ درختان از او بریزد و خداوند تعالی فرماید: «لبیک» تو را پذیرفتم، خجسته و مسعود باشی!

سپس به فرشتگان گوید: شما هفتاد بار بر وی درود فرستادید و من هفتصد بار؛ لیکن اگر تنها بر من صلوات بفرستد و اهل بیتم را ملحق نسازد میان دعای او و آسمان، هفتاد حجاب حایل باشد و خداوند جل و جلاله فرماید: لا لبیک.



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: صلوات ، امبرالمومنین ، حدیث ، پیامبر ، حضرت رسول ،
آخرین ویرایش: جمعه 22 فروردین 1393 12:53

دعا برای آزادی مرزبانان ایرانی

جمعه 8 فروردین 1393 13:34

نویسنده : سید علی عمار


باعث تاسف است که عده ای ظالم به اسم دین و اسلام چنین ظلم بزرگی به چند جوان بی گناه انجام می دهند. حداقل و شاید تنها کاری که ما در حال حاضر می توانیم انجام دهیم دعا برای آزادی این عزیزان است. البته دعا در حق دیگران کار کوچکی نیست و به امید خدا موثر خواهد بود.



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سربازان ایرانی ، مرزبانان ،
آخرین ویرایش: جمعه 8 فروردین 1393 13:43

سروده‌ی حضرت آیت الله العظمی صافی به مناسبت شهادت حضرت فاطمه زهرا(س

پنجشنبه 7 فروردین 1393 20:25

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حضرت زهرا (س) ، شعر ،

ای دخت گرامی پـیمبر/ ای سرّ رسول در تو مضمر
در بـیت شـریف وحی، خاتون/ بر چرخ رفیع مَجد اختر
ای شبه نبی به خلق و اوصاف/ ای نور مـجسّم مصوّر
ای خادم خانه‌ی تو حوّا/ و ای حاجب درگه تو هاجر
در طورِ لقا یگانه بانو/ در مُلك وجود زیب و زیور
با شیر خدا علیّ عالی/ هم سنگر و هم پیام و همسر

مانند تـو زن جهان‌ ‌ندیده ‌‌است/ غمخوار و نگاهبانِ شوهر
ای عین كمال و جان بینش/ ای ‌شخص ‌شخیص عصمت ‌و فرّ
بر رفعت قدر تو گواه است/ بیت و حجر و مقام و مشعر
ای سیّده زنان عالم/ ای بضعه حضرت پیمبر
تو اصلی و دیگران همه فرع/‌ تو جانی‌ و دیگران چو پیكر

در مُلك وَلا ولیّة الله‌/ بر نخلِ وجود احمدی بَر
قرآن به فضیلت تو نازل/برهان تو محكم و مقرّر
روی تو جمال كبریایی/ كوی تو رواق قُرب داور
از جوی تو شبنمی است زمـزم/و از بحر تو شعبه‌ای ‌است ‌كوثر
زان خطبه آتشین كه پیچید/در ارض و سما بسان‌ تنـدر
محكوم شد آن نظام و گردید/حق روشن و غالب و مظفّر
من عاجزم از بــیان وصفت/تو بحری و من ز قطره كمتر
ای امّ محامد و معالی/ای از تو مشام جان معطّر
با این ‌همه عزّ و رفعت شأن‌/بـا آن همه فخر بی حد و مرّ
از ظلم منافـقین امّت/شد قلب منیر تو مكدّر
آن را كه نمود حقّ مقدّم/كردند معاندان مؤخّر
بردند فدك‌ به ‌غصب و بستند/بر باب تو گفته ‌‌ای مـزوّر
افسوس شكست دشمن ‌دین/ پهلوی تو را به ضربت در
بازوی تو را به تازیانه/ زد قنفذ ملحد ستمگر
از سیلی و شرح آن نگویم/كافتد بـه دل از بیانش آذر
در ماتم محسن شهیدت/ماییم به سوگ و ناله اندر
بر لطفی صافی از سر لطف/بنگر كه بُوَد پریش و مضطر
بس فخر از آن كند‌ كه دارد/بر سر ز ستایش تو افسر




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: شعر ، آیت الله العظمی صافی ، حضرت زهرا ، حضرت فاطمه ، فاطمیه ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 7 فروردین 1393 20:27

خدا غزل گفته است

شنبه 28 دی 1392 19:51

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: حضرت زهرا (س) ، شعر ،

شنیده می شود از آسمان صدایی که...
کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ...
نبود هیچ کسی جز خدا، خدایی که...
نوشت نام تورا، نام آشنایی که ـ

پس از نوشتن آن آسمان تبسم کرد
و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد

نوشت فاطمه، شاعر زبانش الکن شد
نوشت فاطمه هفت آسمان مزین شد
نوشت فاطمه تکلیف نور روشن شد
دلیل خلق زمین و زمان معین شد

نوشت فاطمه؛ یعنی، خدا غزل گفته است
غزل قصیده ی نابی که در ازل گفته است

نوشت فاطمه تعریف دیگری دارد
ز درک خاک مقام فراتری دارد
خوشا به حال پیمبر چه مادری دارد
درون خانه بهشت معطری دارد

پدر همیشه کنارت حضور گرمی داشت
برای وصف تو از عرش واژه بر می داشت

چرا که روی زمین واژه ی وزینی نیست
و شأن وصف تو اوصاف اینچنینی نیست
و جای صحبت این شاعر زمینی نیست
و شعر گفتن ما غیر شرمگینی نیست

خدا فراتر از این واژه ها کشیده تورا
گمان کنم که تورا، اصلا آفریده تورا-

که گرد چادر تو آسمان طواف کند
و زیر سایه ی آن کعبه اعتکاف کند
ملک ببیند و آنگاه اعتراف کند
که این شکوه جهان را پر از عفاف کند

کتاب زندگی ات را مرور باید کرد
مرور "کوثر" و "تطهیر" و "نور" باید کرد

در آن زمان که دل از روزگار دلخور بود
و وصف مردمش الهَیکم التکاثر بود
درون خانه ی تو نان فقر آجر بود
شبیه شعب ابی طالب از خدا پر بود

بهشت عالم بالا برایت آماده است
حصیر خانه ی مولا به پایت افتاده است

به حکم عشق بنا شد در آسمان علی
علی از آن تو باشد... تو هم از آن علی
چه عاشقانه همه عمر مهربان علی!
به نان خشک علی ساختی، به نان علی

از آسمان نگاهت ستاره می خواهم
اگر اجازه دهی با اشاره می خواهم-

به یاد آن دل از شهر خسته بنویسم
کنار شعر دو رکعت نشسته بنویسم
شکسته آمده ام تا شکسته بنویسم
و پیش چشم تو با دست بسته بنویسم

به شعر از نفس افتاده جان تازه بده
و مادری کن و اینبار هم اجازه بده

به افتخار بگوییم: از تبار توایم
هنوز هم که هنوز است بی قرار توایم
اگر چه ما همه در حسرت مزار توایم
کنار حضرت معصومه در کنار توایم

فضای سینه پر از عشق بی کرانه ی توست
کرم نما و فرود آ که خانه، خانه ی توست



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سید حمیدرضا برقعی ، حضرت فاطمه ،
آخرین ویرایش: شنبه 28 دی 1392 20:20

شرح کامل واقعه عاشورا از مقتل لهوف بخش سوم

پنجشنبه 19 دی 1392 19:55

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: ائمه ، امام حسین (علیه السلام) ،
متن عربی : 1 - لُبِسُوا الْقُلُوبَ عَلَی الدُّرُوعِ كَاءَنَّهُمْ یَتَهافَتُونَ إِلی ذِهَابٍ الاَْنْفُسِ فَلَمّا لَمْ یَبْقَ مَعَهُ سِوی اءَهْلِ بَیْتِهِ، خَرَجَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السّلام - وَكانَ مَنْ اءَصْبَحِ النّاسِ وَجْهاً [وَاءَحْسَنِهِمْ خُلْقا]- فَاسْتَاءْذَنَ اءَباهُ فِی الْقِتالِ، فَاءَذِنَ لَهُ. ثُمَّ نَظَرَ إِلَیْهِ نَظَرَ آیسٍ مِنْهُ، وَاءَرْخی علیه السّلام عَیْنَیْهُ وَبَكی . ثُمَّ قالَ: (اءَللّهُمَّ اشْهَدْ، فَقَدْ بَرَزَ إِلَیْهِمْ غُلامٌ اءَشْبَهُ النّاسِ خَلْقا وَخُلُقا وَمَنْطِقا بِرَسُولِكَ صلّی اللّه علیه و آله ، وَكُنّا إِذَا اشْتَقْنا إِلی نَبِیِّكَ نَظَرْنا إِلَیْهِ(. فَصاحَ وَقالَ: (یابْنَ سَعْدٍ قَطَعَ اللّهُ رَحِمَكَ كَما قَطَعْتَ رَحِمی (. فَتَقَدَّمَ علیه السّلام نَحْوَ الْقَوْمِ، فَقاتَلَ قِتالاً شَدیدا وَقَتَلَ جَمْعا كَثیرا. ترجمه : 1 - در حالتی كه لشكر دشمن دو فرقه باشند، فرقه ای با نیزه های افراشته روی آورند و فرقه ای دیگر صف آراسته شده بیایند، آن یاران باوفا بدون هیچ واهمه و خوف ، دلهای قوی را چو آهن گویا كه بر روی زره می پوشند، و مانند پروانه ، خود را بر آتش بلا می افكنند و در دادن جانهای خویش بی اختیارند. خلاصه ، چون همه یاران و اصحاب امام شربت شهادت نوشیدند و مقتول اَشْقیا گشتند و كسی از اصحاب باقی نماند مگر اهل بیت و خویشان آن حضرت ، پس فرزند دلبند امام مستمند و نوجوان رشید آن مظلوم وحید كه نام نامیش علی بن الحسین بود و در صباحت منظرگوی سبقت از همه خلق ربوده و در زمانه بی عدیل و بی نظیر بود، اذن جهاد از پدر بزرگوار درخواست نمود، پدر نیز اذنش بداد؛ پس نظر حسرت و ماءیوسی به سوی جوان خود نمود و سیلاب اشك از دیدگان فرو ریخت و گفت : پروردگارا! بر این گروه شاهد باش كه جوانی به جنگ آنان می رود كه شبیه ترین مردم است در خلقت ظاهری واخلاص باطنی و سخن سرایی به پیامبر تو و ما هرگاه مشتاق دیدار پیغمبر تو می شدیم ، به سوی این جوان نظر می نمودیم ، سپس صیحه ای كشید و به آواز بلند فرمود: ای ابن سعد! خدا رحم تو را قطع كند چنانكه رحم مرا قطع كردی . جهاد و شهادت حضرت علی اكبر علیه السّلام آن شبیه رسول ، قدم شجاعت در میدان سعادت نهاد و با آن گروه بی باك به جنگ پرداخت و خاطره ها را اندوهناك گردانید و نونهال بوستان امامت جنگی كرد به غایت سخت و جمعی كثیر از آن اَشْقیاء

ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: امام حسین ، لهوف ، کربلا ، عاشورا ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 دی 1392 19:57

شرح کامل واقعه عاشورا از مقتل لهوف بخش دوم

پنجشنبه 19 دی 1392 18:50

نویسنده : سید علی عمار
ارسال شده در: ائمه ، امام حسین (علیه السلام) ،
سَعْدٍ إِثْنانِ وَثَلاثُونَ رَجُلا. وَكَذا كانَتْ سَجِیَّةُ الْحُسَیْنِ علیه السّلام فی كَثْرَةِ صَلاتِهِ وَكَمالِ صِفاتِهِ. وَذَكَرَ (ابْنُ عَبْدَ رَبِّهِ فِی الْجُزْءِ الرّابِعِ مِنْ كِتابِ (الْعِقْدِ( قالَ: قیلَ لِعَلیٍّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسّلام : ما اءَقَلَّ وُلْدَ اءَبیكَ؟ فَقالَ: اءَلْعَجَبُ كَیْفَ وُلِدْتُ لَهُ، كان یُصَلّی فِی الْیَوْمِ وَاللَّیْلَةِ اءَلْفَ رَكْعَةٍ، فَمَتی ك انَ یَتَفَرَّغُ لِلنِّساءِ. قالَ: فَلَمّا كانَ الْغَداةُ اءَمَرَ الْحُسَیْنُ علیه السّلام بِفُسْطاطٍ فَضُرِبَ وَاءَمَرَ بِجَفْنَةٍ فیها مِسْكٌ كَثیرٌ وَجُعِلَ فیها نُورَةٌ، ثُمَّ دَخَلَ لِیَطْلِیَ. فَرُوِیَ: اءَنَّ بُرَیْرَ بْنَ خُضَیْرٍ الْهَمْدانی وَعَبْدَ الرَّحْمنِ بْنَ عَبْدِ رَبِّهِ الاَْنْصاری وَقَفا عَلی بابِ الْفُسْطاطِ لِیَطْلِیا بَعْدَهُ، فَجَعَلَ بُرَیْرٌ یُضاحِكُ عَبْدَ الرَّحْمنِ. فَقالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمنِ: یا بُرَیْرُ اءَتَضْحَكُ! ما هذِهِ ساعَةُ ضِحْكٍ وَلا باطِلٍ. فَقالَ بُرَیْرٌ: لَقَدْ عَلِمَ قَوْمی اءَنَّنی ما اءَحْبَبْتُ الْباطِلَ كَهْلا وَلا شابّا، وَإِنَّما اءَفْعَلُ ذلِكَ اسْتِبْشارا بِما ترجمه : صلات و در صفات كمالیه آن فرزند سرور كاینات ، بر این منوال بوده است . اِبْن عَبْدَ رَبّه از علمای عامّه در جزو چهارم از كتاب (عقدالفرید( خود ذكر نموده كه خدمت افضل المتهجّدین امام زین العابدین علیه السّلام عرض نمودند كه چقدر پدر بزرگوار تو را اولاد اندك بوده ؟ در جواب فرمود: عجب دارم كه من چگونه از او متولد گردیدم ؛ زیرا كه آن حضرت در هر شبانه روزی ، هزار ركعت نماز می خواند! پس با چنین حال چگونه فراغت داشت كه بازنان مجالست نماید. راوی گوید: چون صبح روز دهم گردید حضرت سیدالشهداء علیه السّلام فرمان داد كه خیمه بر پا نمودند و امر فرمود كه كاسه بزرگی كه عرب آن را (جفنه ( می گویند، پر از مُشك فراوان و نوره كردند. پس آن جناب داخل آن خیمه گردید از برای آنكه نوره بكشد. شوخی و شادمانی اصحاب در شب عاشورا چنین روایت است كه بُریر بن خُضَیر همدانی و عبدالرّحمن بن عبد ربّه انصاری بر در همان خیمه ایستاده بودند تا آنكه بعد از امام حسین علیه السّلام ، آنها نیز نظافت نمایند. در آن حال (بریر( با عبدالرحمن شوخی می نمود و او را به خنده می آورد. عبد الرحمن به او گفت : ای بریر! این ساعت ، وقت خندیدن و بیهوده گویی نیست ، در این حالت چگونه می خندی ؟! بریر گفت : كسان من همه می دانند كه من نه در هنگام جوانی و نه در حال پیری ، سخنان باطل و بیهوده را دوست نداشتم و این شوخی من از جهت اظهار خرّمی و بشارت است به آنچه كه به سوی آن خواهیم رفت ؛ به خدا سوگند، نیست...
ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: امام حسین ، کربلا ، عاشورا ، مقتل ، لهوف ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 دی 1392 18:56

شرح کامل واقعه عاشورا از مقتل لهوف بخش اول

پنجشنبه 19 دی 1392 18:18

نویسنده : سید علی عمار
مقتل لهوف معتبرترین و دقیق تری مقتل در دسترس است. این مقتل از دو مسلک تشیکل شده که مسلک اول درباره وقایع روزهای پیش از عاشورا و مسلک دوم درباره روزمقتل لهوف معتبرترین و دقیق تری مقتل در دسترس است. این مقتل از دو مسلک تشیکل شده که مسلک اول درباره وقایع روزهای پیش از عاشورا و مسلک دوم درباره روز عاشورا است. متن مسلک دوم به این شرح است: عاشورا است. متن مسلک دوم به این شرح است:
ادامه مطلب

دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: عاشورا ، کربلا ، امام حسین ، لهوف ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 دی 1392 18:44



تعداد کل صفحات : 42 1 2 3 4 5 6 7 ...